♥ Subtitle by VIU - Synced by izrin96 ♥
Kecemasan!
Doktor! Tolong periksa!
Apa hasil pemeriksaan?
Dia menghidap ketumbuhan otak. Dia seperti terkena kejutan.
Periksa tekanan darah dan nadinya.
Puan? Puan!
- Puan? - Tahap PR semakin menurun!
Tolong dapatkan 1ml epinefrin.
Panggil Doktor Choi dari Perubatan Dalaman.
(Episod 9) Puan? Puan!
Awak tak apa-apa?
Doktor akan tiba tidak lama lagi.
Awak perlu jalani beberapa pemeriksaan.
Baringlah dulu.
Ke mana awak nak pergi?
Saya pening saja. Saya tak apa-apa.
Tak boleh. Baring dulu.
Saya betul-betul sihat. Mari pulang. Boleh?
(Pusat Perubatan Kecemasan)
Hyun Joo, Hyun Joo.
Jangan jadi degil begini.
- Kalau dapat IV dan diuji... - Saya pening biasa saja.
Kalau awak biarkan saja, macam mana kalau ia jadi serius?
Awak mahu ia jadi seriuskah?
Awak pengsan tadi.
- Bawa kereta ke sini. - Mari masuk balik ke dalam.
Kita perlu tahu apa yang tak kena.
Saya pening biasa saja. Saya baring di atas riba awak tadi.
Dan?
Saya sukakannya. Sebab itu saya lena.
Itukah yang berlaku?
Saya ingat lain.
Awak patut beritahu saya awal-awal.
Saya fikirkan banyak benda.
- Tentang apa? - Tentang masa lalu.
Mari masuk balik ke dalam.
Saya risau sangat-sangat.
Mari dapatkan IV.
Mari jalani pemeriksaan.
Sayang.
Bawa saya pulang.
Hyun Joo.
Kenapa dengan awak?
Ini yang saya fikir.
"Saya sangat sayangkan awak."
"Kenapa saya tak tahu?"
Setiap langkah awak ketika awak mengangkat saya...
Setiap satu langkah,
saya dapat buangkan...
harapan dan penyesalan.
Boleh awak berlembut dengan saya?
Hingga saya dapat kontrak dengan JQ.
Awak tak tahu malu, Do Young.
Apa yang awak akan cakap pada Da Hye?
"Tunggu sekejap saja lagi..."
"kerana saya sedang cuba menyenangkan hati dia."
"Kalau awak tunggu sekejap saja lagi,"
"Hyun Joo akan bosan dan cadangkan tentang penceraian."
Kenapa awak ungkit perkara ini lagi?
Awak tak perlu senangkan hati saya.
Saya akan ceraikan awak seperti yang awak mahu.
Tunggu.
Biar saya ambil kereta.
Kita di mana?
Rumah.
Datang ambil saya awal pagi esok.
Kita akan pergi ke mahkamah bersama-sama.
Awak serius tentang ini?
Awak ingat saya tak akan pergi?
Hyun Joo,
awak buat perkara yang tak masuk akal.
Awak baru saja beritahu saya yang...
awak sedar betapa awak cintakan saya.
Kenapa kita perlu pergi ke mahkamah?
Tak masuk akal.
Betul, bukan?
Kalau awak tak nak tumpangkan saya, saya boleh pergi sendiri.
Hyun Joo.
Jangan datang ke rumah hinggalah saya jumpa tempat untuk pergi.
Kenapa awak seorang diri?
Di mana datuk?
Datuk baru saja pergi.
Awak tak takut seorang diri?
Di mana ayah?
Ayah.
Saya...
Hyun Joo mahu bercerai.
Si pintar apakah begini?
Awak nampak segak...
berpakaian sut baru itu.
Tapi, macam mana awak mahu bawa sut lama awak pada dia?
Awak lembap.
- Saet Byul. - Saya sudah lambat.
Ibu mungkin balik lewat malam ini.
- Ibu tinggalkan makanan di situ. - Baiklah.
Ayah! Ayah!
Ya, Saet Byul.
- Ayah tidur di sini? - Apa?
Yalah...
Sebab itulah ayah tidak patut buat benda jahat.
Saet Byul! Saet Byul!
Awak patut masuk, kalau awak mahu tidur di dalam kereta.
Maafkan saya.
Saya agak kasar semalam.
Awak seperti orang luar.
Awak tutup pintu pagar...
supaya saya tak dapat masuk.
Ini rumah awak. Kenapa awak perlu minta izin untuk masuk?
Biar saya tanya satu benda.
Apa dia?
- Apa dia? - Awak...
betul-betul jumpa orang lain?
Sebab itukah awak mahu bercerai?
Jawapan saya akan melukakan hati awak. Kenapa tanya?
Maksudnya, itu betul.
Awak pasti ada orang lain.
- Awak puas hati dengan jawapan itu? - Maksud saya,
kalau pasangan berkahwin 10 tahun bercerai, ada perlunya...
Saya tahu.
Kita mahu bercerai...
bukan kerana awak tinggalkan saya, tapi kerana saya jumpa lelaki lain.
Sebab itulah awak asyik tanya saya...
samada saya betul-betul jumpa orang lain.
Saya sudah fikirkan beribu kali sampai...
tertidur di dalam kereta semalam.
Kenapa saya perlu diceraikan oleh awak?
Da Hye? Dia tak boleh jadi alasan.
Saya kenal dia sebelum berjumpa awak lagi.
Saya pernah cintakan dia sama seperti...
saya cintakan awak sekarang.
Itu tak boleh jadi penyebab penceraian ini.
Baiklah.
Mari lupakan saja.
Saya dungu sebab bertanya.
Do Young.
Saya tahu awak tak berpisah dengan dia kerana awak cintakan saya.
Awak rasa kasihan pada saya.
Awak berkahwin dengan saya kerana awak fikir...
saya akan mati tanpa awak.
Awak tinggal bersama saya...
selama ini berfikiran begitu?
Awak ingat saya berkahwin dengan awak...
bukan kerana cinta, tapi kerana kasihan?
Ya.
Itulah yang sebenarnya.
Awak tak minum di siang hari, bukan?
Saya tak minum sewaktu bekerja.
Beri minuman yang berais saja.
Do Young mesti lambat.
Kita mahu lihat draf pertama kita bersama-sama.
Bukankah tidak menyenangkan...
untuk buat cetakan biru yang berasingan?
Gaya kita memang jauh bezanya.
Kami perlukan Connie untuk menjadi pengantara.
Disebabkan awak tidak minum semasa bekerja,
ini dia air bergas.
Yang berais untuk awak.
Sekali harung.
Awak mesti sangat pandai minum.
Awak lakukannya di Amerika?
Awak minum sebelum pergi ke mesyuarat penting?
Setiap kali saya bermesyuarat dengan mereka, saya jadi tertekan.
Saya tak dapat bercakap dalam Bahasa Inggeris dengan lancar.
Tapi,
minum wiski sekali harung...
dapat melancarkan lidah saya.
- Minum. - Minum.
Cerita yang agak menarik.
Kenapa awak tak telefon dia?
Tanya Da Young bila dia akan sampai.
Tunggu.
Biar saya yang buat.
Encik Park. Minum.
(Sayap Kiri, Sayap Kanan, Bangunan Tambahan)
Awak gembira?
Saya tanya. Adakah awak gembira?
Jangan jadi macam budak-budak. Sakit hati saya dibuatnya.
Saya betul-betul tak boleh hadam.
Saya pergi dulu.
Saya lapar.
Mari makan dulu.
Jauh lagi mahu sampai rumah.
Tidak boleh?
Apa yang awak mahu makan?
Sesuatu yang berat.
(Connie Shin)
Awak tak suka sup perut, bukan?
Sudah tiga bulan.
Ketika itu, saya dapat pulang ke rumah...
dan jumpa Saet Byul bila-bila masa.
Saya ada satu soalan lagi.
Apa maksud awak?
Saya tak cintakan awak, tapi...
Mari lupakan saja.
Apa maksud awak ketika itu?
Awak asyik cakap saya kahwini awak...
bukan kerana cinta.
Saya betul-betul tak faham.
Apa dia? Kenapa?
Jawab panggilan telefon itu.
Mari lupakan saja.
Kita ada perjumpaan mahkamah.
Apa gunanya bergaduh?
Masuk.
Awak pergilah dulu.
Saya mahu naik bas.
Awak mahu pergi ke bandar.
Saya rasa tak selesa dengan kereta awak.
Awak biar betul.
Biar saya tanya sesuatu.
Kenapa awak kahwini saya?
Awak boleh saja pulang ke pangkuan Da Hye.
Sanggup awak berkata begitu?
- Kerana Saet Byul? - Hyun Joo.
Baiklah. Naiklah bas.
Berapa bulan?
Berapa lama?
Lebih sedikit sahaja...
dari tiga bulan.
Kenapa awak baru beritahu saya?
Sebenarnya, saya tak mahu beritahu awak.
Aduh.
Awak cakap ia milik saya.
Saya mahu pergi seorang diri,
tapi saya takut.
Awak mahu pergi ke mana?
Hospital.
Maaf.
Saya minta maaf.
Masuklah.
Awak datang tepat pada masanya.
Doktor.
Tak apa, saya boleh tunggu.
Doktor Jang.
Selamat pagi.
Boleh awak belikan kopi untuk kami?
Awak mahu kopi?
- Tak apa. - Dua cawan.
Kita ada mesin pembuat kopi.
- Biar saya bancuh kopi sekejap. - Beli saja.
Apa?
Bukan untuk saya.
Jadi, saya pergi beli dulu.
Dia selalu lawan cakap saya.
Dia jadi pengintip bagi pihak pengarah hospital.
Adakah awak gembira di sini?
Awak nampak macam gembira hari ini.
Ya, betul.
Saya rasa sangat gembira hari ini.
Ini ialah alamat saya.
Datanglah malam ini.
Malam ini, kumpulan AS akan lakukan pembedahan.
Pembedahan?
Dungunya saya.
Saya minta awak datang tanpa terangkan sebabnya.
Mereka ada cara untuk buang ketumbuhan...
di kepala awak secara kekal.
Awak tidak gembira?
- Saya... - Bila awak datang nanti,
kawan saya akan hantar video pembedahan.
Awak tahu tak apa maksudnya?
Awak boleh terus hidup, Hyun Joo.
Pelik rasanya...
bila kita terus hidup walaupun hampir mati.
Itu normal.
Dalam filem, bila pesakit diberitahu yang mereka akan terus hidup,
mereka melompat dan menjerit kegembiraan.
Tapi, apa yang awak tunjukkan itu normal.
Saya yakin awak terasa kosong.
Fikiran awak penuh dengan kematian sebelum ini,
tapi sekarang tidak lagi.
Kenapa awak mahu pergi?
Saya sudah belikan kopi.
Maafkan saya kerana...
- susahkan awak belikan untuk saya. - Ini bukan kali pertama.
Dia selalu minta saya buat sesuatu bila pesakit seperti awak datang.
Dia tak pernah selamatkan sesiapa.
(Makmal Kajian Perubatan Dalaman)
Saya tak boleh layan awak sepanjang hari.
Pengurus kawasan JQ Park Young Geun,
Connie Shin dan arkitek Choi Joon.
Mereka asyik telefon awak.
Awak sepatutnya berjumpa mereka untuk bincangkan tentang lakaran.
Apa yang terjadi?
Kami hantar lakaran awak ke pejabat Choi Joon.
Kenapa awak buat begitu?
Dia patut hantar lakaran dia pada saya!
Dia cakap dia perlu lihatnya hari ini.
Baiklah. Pergi keluar.
Awak nampak pelik hari ini.
Luahkan pada saya.
Jangan pendam perasaan awak.
Awak ingat Da Young takut?
Ambil masa tiga bulan untuk bercerai.
Kakak.
Tak apa. Mereka tak akan sebarkan khabar angin.
- Betul, bukan, Cik Park? - Ya.
Saya heret dia ke sini kerana dia tak mahu datang.
Buang semua kedutan dia untuk saya.
Fikir, Hyun Joo. Tiga bulan.
Apa yang Do Young akan fikir?
Tiga bulan?
"Bagus, saya akan berseronok..."
"dengan Da Hye dalam masa tiga bulan..."
"dan pada tarikh itu, saya akan dapat semuanya balik."
Cuba fikirkannya.
Apa awak mahu buat, kalau dia tidak mahu pergi ke mahkamah?
Semuanya sia-sia...
kalau salah seorang dari awak tidak mahu bercerai.
Awak mungkin akan kehilangan suami awak pada Da Hye.
Dia mungkin betul-betul jatuh cinta pada perempuan itu.
Bukannya mereka tak pernah berjumpa sebelum ini.
Da Hye yang datang dulu.
Do Young berkahwin dengan awak bukan kerana...
dia lebih sayangkan awak berbanding Da Hye.
Kerana dia ditinggalkan.
Perempuan itu juga agak cantik.
Dia cantik ketika itu. Sekarang pun.
Dan wajahnya juga agak asli.
Ini tak akan berkesan.
Awak perlu pergi ke rawatan muka dengan lebih kerap.
Awak tak akan nampak hodoh kalau selalu pergi.
Saya akan tumpangkan awak balik ke rumah.
Saya mahu naik keretapi bawah tanah. Awak pergilah.
Baiklah. Jaga diri.
Kenapa awak paksa saya bersaing dengan Choi Joon?
Hidup saya bergantung padanya.
Jawab dengan jujur.
Dengan jujur?
Awak mahu dengar jawapan jujur saya?
Mulai malam semalam hingga sebelum datang ke sini,
di mana awak dan apa yang awak buat?
Jawab itu dulu...
dengan jujur.
Awak naiki...
banyak anak tangga sambil dibebani isteri awak.
Awak tidur di hadapan rumah awak di dalam kereta.
Awak masuk ke dalam rumah untuk sarapan.
Kemudian, awak pergi ke mahkamah dengan dia.
Adakah semua itu masalah?
Awak ingat saya akan percayakan awak?
Awak sangka saya akan berikan jawapan yang jujur?
Do Young.
Awak tahu?
Saya duduk betul-betul di dalam fikiran awak.
Saya tahu setiap butiran...
yang bermain dalam fikiran awak.
Saya fikir.
Saya fikir...
dan terus berfikir.
Kemudian, saya dapat tahu...
kenapa awak tinggalkan saya...
dan berkahwin dengan Hyun Joo yang tak ada apapun.
Awak senyum seperti itu ketika itu.
Saya tanya kenapa awak pilih Hyun Joo.
Baiklah, saya akan beritahu.
JQ mahu upah Choi Joon.
Tapi, saya pujuk mereka.
"Ada seorang pereka bentuk yang bijak seperti Gaudi."
"Kita patut berikan peluang kepada dia."
Awak perlu berjaya.
Jangan rosakkan seluruh hidup awak disebabkan perempuan itu.
Buktikan yang awak bijak.
Jangan larikan diri seperti orang dungu.
Kalau tidak, saya akan curi awak.
Itulah maksudnya mencuri.
Tiada sesiapa akan curi kalau tidak bernilai.
Pelik rasanya...
bila kita terus hidup walaupun hampir mati.
Itu normal.
Dalam filem, bila pesakit diberitahu yang mereka akan terus hidup,
mereka melompat dan menjerit kegembiraan.
Tapi, apa yang awak tunjukkan itu normal.
Saya yakin awak rasa kosong.
Fikiran awak penuh dengan kematian sebelum ini,
tapi tak lagi sekarang.
Tak guna!
Maafkan saya.
Apa yang awak buat? Bising sangat.
Awak tidak tahu sekarang sudah pukul berapa?
Aduh.
Pesakit itu mati.
Saya ingat saya sudah jumpa caranya.
Otak dia gagal berfungsi sejurus selepas pembedahan bermula.
Saya minta maaf.
Pergilah mandi. Salin pakaian.
Ketua ahli fizik akan mengamuk nanti.
Awak ada perjumpaan dengan seorang pesakit VIP,
dan dia tak boleh hubungi awak.
Apa yang awak buat malam semalam?
Jiran-jiran hampir telefon polis.
Mereka ingat ada bom di dalam bilik itu.
Connie hebat.
Saya beritahu dia yang awak selalu tidur di dalam pejabat.
Dia sewa bilik berdekatan.
Ia adalah tempat yang disewa oleh seorang orang Inggeris.
Rumah itu kosong kerana dia pergi ke London selama sebulan.
Mereka pasti rapat kerana dapat sewa dengan percuma.
Kenapa awak sewa bilik di pangsapuri Connie?
Saya dengar tempat itu besar.
Do Young, tunggu.
Connie tahu apa yang awak perlukan.
Dia bawa pakaian ganti untuk awak.
Lihat.
Dia siap bungkuskan sapu tangan dan sarung kaki.
Tunggu, tak ada seluar dalam.
Awak perlu pakai seluar dalam yang sama untuk lebih sehari.
Adakah Mi Young sudah sampai?
Saya sudah minta dia ambil cuti. Sudah lama dia tak balik rumah.
Kumpulan arkitek itu sudah balik semalam.
Mereka cakap, "Apa? Permainan sudah tamat"?
Bila mereka pergi, mereka ambil program komputer.
Do Young.
Adakah hanya kita sekarang?
Mari pergi makan.
Saya dan Mi Young akan bersama awak hingga akhir.
Kami percayakan Connie.
Kita mahu pergi makan di mana?
Do Young?
Jangan telefon dia.
Sudah tamat.
Cik Nam Hyun Joo tak akan datang balik ke sini.
Awak sudah lupa...
apa yang berlaku malam semalam?
Dia yang sepatutnya marah,
tapi dia tenang saja.
Saya tak sangka.
Saya terkejut semalam semasa dia telefon saya.
- Dia telefon awak? - Ya, dia minta saya...
Berapa nombornya?
Awak tidak tahu nombor dia?
Awak tidak ada telefon bimbit pun. Awak tidak akan ingat nombor dia.
Ke mana awak mahu pergi? Apa nombor dia?
(Episod 10 akan ditayangkan sebentar lagi.)